top of page
Zoeken
  • marlienligtenberg

Hoe je omgaat met hoge verwachtingen (van jezelf).

Oeps, ik ben er weer ingetrapt. Afgelopen zaterdag ging ik roeien. Ik had last van rugpijn. Het is mijn zwakke plek, dus ik was naar fysiotherapie gegaan. Ik had een eerste sessie gehad, maar de volgende dag was mijn rugpijn zoveel erger! Heel irritant. Maar ja, ik toch die boot ingestapt. En onbewust verwachtte ik exact hetzelfde van mezelf als in een normale situatie. Een perfecte roeisessie. Grote fout. Mijn verwachtingen waren veel te hoog. Dat ging niet echt lekker met die rug. Iedere slag was pijnlijk. Maar: ik accepteerde dat niet. Ik wilde gewoon perfect roeien! Ik vond het ook zo stom dat het erger geworden was. Ik ga naar die fysio om dit te fiksen, niet om het erger te maken! En ik ben met mijn ploeggenoot aan het trainen voor races. Dus het voelde alsof ik mij geen slechte sessie kon veroorloven. De frustratie bouwde op. Ik was zo kwaad op mezelf dat ik pijn had. Ik zat op mezelf te foeteren: 'Kom op man, gewoon door die pijn heen en roeien!'


De sessie ging echt verschrikkelijk slecht. Ik kon de flow niet vinden. Ik stuur de boot, maar ik was echt all over de place op het water (kreeg ik later ook nog commentaar op). Ik verpestte het voor mezelf en voor mijn ploeggenoot. Ik zat innerlijk te vloeken en tieren. En ik realiseerde me na de sessie: dit werkt dus niet. 'Door de pijn heen knallen' leverde echt niets op. De sessie werd er alleen maar slechter van! Een dag later ging ik er even voor zitten. Ik vroeg mezelf: 'Wat gebeurt er tijdens zo'n sessie in mijn hoofd, en wat kan ik een volgende keer anders doen?' Mijn conclusie: ik ben ontzettend bang om zwak over te komen. Ik ontdekte dat onder mijn gefrustreerde gedrag angst ligt. Namelijk de gedachte: 'Ik ben zwak als ik rugpijn heb. Ik ben zwak als ik toegeef dat het niet gaat. Ik ben echt een pussy als ik eerder moet stoppen.' Mijn ergste scenario is dat mensen dan denken: 'Deze meid is echt nutteloos. Sjonge, die is 31 en heeft rugpijn als een oma van 80. En ze gaat eerder stoppen, wat sneu zeg! Nou, schrijf die maar af voor het raceseizoen.' Nou. Die gedachtes zijn dus niet waar. Maar ze voelen zo waar! En ik ben zo bang dat mensen dit echt denken. Maar, zodra ik me realiseerde dat ik dit dus denk, kon ik er ook wat mee. Want een keer minder goed roeien maakt mij echt niet totaal waardeloos. En wat helpt om dat ook echt te geloven, is om de gedachte volop gelijk te geven. En schandelijk te overdrijven. Zoiets als dit: 'Klopt! Ik ben ook echt een zwak weekdier. Sjongejonge ik ben nutteloos. Maar ook echt elke roeisessie is prut. Wat een oma ben ik ook!' Als ik die gedachte echt supergroot en absurd maak, kan ik er om lachen. En deze tip heb ik niet van mezelf, maar van Berthold Gunster uit zijn podcast 'Omdenken.' Hij is echt briljant. Hij helpt mensen met problemen en frustraties om daar anders naar te kijken. En dat doet hij op een hele scherpe en grappige manier. Echt een dikke tip die podcast. Dus, gisteren ging ik weer naar de roeiclub. We trainen door de week altijd in de gym. De rest van de ploeg zat zich uit te sloven op de roeimachines. En ik ging lekker voor het oma programma. Ik heb veel stretch oefeningen gedaan. Rustig fietsen op de hometrainer. En na de sessie heb ik een glas wijn gedronken omdat ik zo trots op mezelf was. Ik heb een keer iets anders geprobeerd! En ik voelde dat mijn rug meer loskwam. En ik kon echt het vertrouwen voelen: als ik nu rustig aan doe, herstel ik sneller. En yep, dan ben ik maar even een oma voor een tijdje. Dus samengevat, wat helpt om met hoge verwachtingen om te gaan:

  • Pak een paar minuten voor jezelf. Je hebt wat tijd en rust nodig om te ontdekken wat er onder jouw gedrag ligt. Schrijf eens uit wat jij denkt en voelt in zo'n moment. Welke belemmerende overtuiging tref je daar aan?

  • En probeer de kern te pakken te krijgen. Stel je voor dat iemand achter jouw rug om over je roddelt. Wat is echt het allererste dat mensen over je kunnen zeggen? En als je denkt: 'Oh dat zou ik echt pijnlijk vinden!', dan zit je goed.

  • Maak die gedachte groot. En stem er ook gewoon mee in! In mijn geval bijvoorbeeld: 'Ja ik ben ook een nutteloze zwakke oma! Maar ook echt altijd.' Zeg dat een paar keer hardop tegen jezelf. En kijk eens of je dat opluchting oplevert.


9 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page